Ik herinner mij nog steeds
hoe je eruitzag die nacht
een volle zaal
en er was alleen jij.
Ik had je gevolgd naar waar je ook maar wou
mijn vingers verstrengelt in de jouwe
met prille verliefdheid stromend door de aderen
lachend op zoek naar een zachte ondergrond
Onze liefde werd verzegeld
daar aan het water
en sinds toen schreeuwt
elke steen daar
onze namen
ik herinner mij nog steeds
hoe onze vingers zich verder verstrengelden
en stiekem luisterde ik naar je hart.
misschien was het daar dat mijn beslissing viel
er was alleen jij.]
